Als trouw zijn voelt als verraad

𝗩𝗲𝗿𝘁𝗶𝗰𝗮𝗹𝗲 𝗹𝗼𝘆𝗮𝗹𝗶𝘁𝗲𝗶𝘁 is de existentiële verbondenheid tussen ouders en kinderen. Deze band blijft bestaan, ook wanneer het contact moeizaam verloopt of verbroken wordt. Een kind heeft recht op liefde en zorg en mag meer ontvangen dan geven.

𝗛𝗼𝗿𝗶𝘇𝗼𝗻𝘁𝗮𝗹𝗲 𝗹𝗼𝘆𝗮𝗹𝗶𝘁𝗲𝗶𝘁 gaat over relaties die we zelf aangaan, zoals met een partner of vrienden. Hierin speelt gelijkwaardigheid en de balans tussen geven en nemen een grotere rol.

Wanneer de verticale loyaliteit verstoord raakt, kan dit doorwerken in latere relaties.

Marieke leerde als kind dat ze verantwoordelijk was voor het welzijn van haar emotioneel kwetsbare moeder. Ze zette haar eigen behoeften opzij. Later doet ze hetzelfde in haar partnerrelatie. Grenzen van haar partner ervaart ze als afwijzing. De oude loyaliteit maakt het moeilijk om gelijkwaardig lief te hebben zonder zichzelf te verliezen.

Bij 𝗴𝗲𝘀𝗽𝗹𝗲𝘁𝗲𝗻 𝗹𝗼𝘆𝗮𝗹𝗶𝘁𝗲𝗶𝘁 raakt iemand innerlijk verdeeld tussen twee belangrijke relaties. Een kind van gescheiden ouders kan bijvoorbeeld het gevoel krijgen dat een knuffel voor vader een verraad aan moeder betekent.

Bij 𝗼𝗻𝘇𝗶𝗰𝗵𝘁𝗯𝗮𝗿𝗲 𝗹𝗼𝘆𝗮𝗹𝗶𝘁𝗲𝗶𝘁 krijgt de verbondenheid met een ouder geen ruimte. Wanneer een ouder de andere ouder afwijst of bekritiseert, kan een kind leren zijn liefde voor die ouder verborgen te houden.

Loyaliteit is sterker dan we denken. Ook volwassen kinderen kunnen blijven verlangen naar erkenning van hun ouders, zelfs wanneer het contact al jaren verbroken is. Afstand nemen betekent niet automatisch dat de verbondenheid verdwenen is. Vaak is de loyaliteit die ons met elkaar verbindt, ook datgene wat het moeilijk maakt om trouw te blijven aan onszelf.

Lees mijn volgende blog : wie betaalt de rekening?